Από το επίπεδο της άκρης της γλώσσας μέχρι την προσαρμογή στην κατάσταση

Οι γευστικές διαφορές του σάκε οφείλονται ουσιαστικά στις λεπτές διακρίσεις στις τεχνικές ζυθοποιίας και στην επεξεργασία της πρώτης ύλης, ειδικά στην αναλογία γυαλισμένου ρυζιού (το ποσοστό του ρυζιού που απομένει μετά το άλεσμα) και στη διαδικασία ζύμωσης, που καθορίζουν άμεσα το άρωμα και τη γεύση του ποτού. Το Shochu, ως η πιο ευρέως αποδεκτή κατηγορία, διαθέτει έναν πλούσιο πυρήνα από λουλουδάτα και φρουτώδη αρώματα, που συχνά περιλαμβάνουν φρέσκα αρώματα πεπονιού μελιτώματος, μήλων και λευκών ροδάκινων. Είναι απαλό και δροσιστικό στον ουρανίσκο, με σύντομη και τραγανή επίγευση. Τα περισσότερα από αυτά τα λικέρ είναι των ποιοτήτων junmai ή junmai ginjo, με χαμηλότερη αναλογία γυαλισμένου ρυζιού, όπου το εξωτερικό στρώμα των κόκκων ρυζιού είναι πλήρως αλεσμένο, διατηρώντας το τμήμα του πυρήνα του αμύλου. Μετά τη ζύμωση, απελευθερώνουν φυσικά πλούσια φρουτώδη αρώματα, σαν να συμπυκνώνουν την ουσία ενός ανοιξιάτικου οπωρώνα στο ποτό.

Σε αντίθεση με το εκτεταμένο άρωμα του shochu, το saishu ακολουθεί μια «ελαφριά και διαφανή» προσέγγιση. Το άρωμά του είναι λεπτό και συγκρατημένο, με αγνό άρωμα ρυζιού ως βάση. Η γεύση είναι ελαφριά και λεία, σχεδόν χωρίς επιβάρυνση, και η επίγευση είναι σύντομη αλλά καθαρή και τραγανή. Ως «καθολικός παίκτης» στο sake, το saishu παρασκευάζεται κυρίως από αυθεντική ζυθοποιία ή από συνηθισμένο αγνό ρύζι, με προσιτές τιμές και μεγάλη γκάμα κατάλληλων σεναρίων. Η γλυκιά και ελαφρώς ξινή ισορροπία τη στιγμή της κατανάλωσης είναι σωστή, σαν να περνάει μια ριπή καλοκαιρινής αύρας πάνω από τη γλώσσα. Το Shujo είναι ο εκπρόσωπος της παραδοσιακής γεύσης του σάκε, με επίκεντρο την ουσία του ρυζιού (αλμυρή γεύση), με άρωμα που γέρνει προς την ωριμότητα του ώριμου ρυζιού, του μότσι και των γαλακτοκομικών προϊόντων. Μετά τη γεύση, το σώμα του ποτού είναι γεμάτο και πλούσιο, με μακρά επίγευση. Το ώριμο σάκε, που έχει υποστεί μακροχρόνια ωρίμανση, έχει ήδη χάσει τη φρεσκάδα του φρέσκου σάκε. Το λικέρ αποκτά κεχριμπαρένιο χρώμα και το άρωμα μετατρέπεται σε ένα πολύπλοκο μείγμα ξηρών καρπών, μπαχαρικών και καραμέλας, με παχιά και μελιώδη υφή. Κάθε γουλιά μπορεί να αποκαλύψει το βάθος της συσσώρευσης του χρόνου.

«Η θερμοκρασία είναι ο μάγος της γεύσηςχάρηΈνας έμπειρος σομελιέ στη βιομηχανία δήλωσε ότι η γεύση του ίδιου σάκε μπορεί να υποστεί σημαντικές αλλαγές σε διαφορετικές θερμοκρασίες. Για χάρη με έντονο άρωμα και δροσερή γεύση, το κρύο ποτό είναι η καλύτερη επιλογή - το σάκε με έντονο άρωμα είναι καλύτερα να παγώσει στους 10-15℃. Οι χαμηλές θερμοκρασίες μπορούν να κλειδώσουν ένα λουλουδάτο, ελαφρύ ψάρι και φρουτένιο Σαλάτα με θαλασσινά κ.λπ., μπορεί να ενισχύσει τη φρεσκάδα χωρίς να καλύψει την αρχική γεύση των συστατικών για χάρη της αναζωογονητικής γεύσης, μπορεί να κρυώσει πλήρως στους 5-10℃ Είτε συνδυάζεται με λαχανικά, τοφού είτε με απλά θαλασσινά ψημένα σε αλάτι.

Το άχνισμα του κρασιού μπορεί να ενισχύσει καλύτερα τη γοητεία του. Ζεσταίνουμε στους 40-45℃ και το άρωμα και η γεύση του ρυζιού θα απλωθούν πλήρως. Το σώμα του κρασιού γίνεται απαλό και λείο, κατάλληλο για συνδυασμό με Shikibu Ramen, tempura και κινέζικα πιάτα με πλούσιο λάδι και κόκκινη σάλτσα. Το ζεστό κρασί μπορεί να συνδυάζεται τέλεια με τις πλούσιες γεύσεις των βαρέων συστατικών, ιδιαίτερα κατάλληλο για κατανάλωση το φθινόπωρο και το χειμώνα. Πρέπει να σημειωθεί ότι κρασιά υψηλής ποιότητας με ευαίσθητα αρώματα όπως το Ginjo και το Junmai δεν πρέπει να θερμαίνονται πάνω από αυτή τη θερμοκρασία, καθώς θα βλάψει το λεπτό άρωμά τους και θα παράγει μια πικάντικη μυρωδιά αλκοόλ. Το ώριμο κρασί απολαμβάνετε καλύτερα σε κανονική θερμοκρασία περίπου 20℃, όπως να δοκιμάζετε ουίσκι, πίνοντας αργά. Μπορεί να συνδυαστεί με τυρί, ξηρούς καρπούς ή τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση και οι περίπλοκες γεύσεις μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται, καθιστώντας το κατάλληλο ως ποτό μετά το γεύμα.

Σήμερα, το σάκε δεν περιορίζεται πλέον στο να συνδυάζεται με την παραδοσιακή ιαπωνική κουζίνα. Οι διαφορετικές γεύσεις και οι ευέλικτες μέθοδοι κατανάλωσης προσαρμόζονται σταδιακά σε περισσότερα σενάρια. Το καλοκαίρι, παγωμένο σάκε με κουβάδες πάγου. Το φθινόπωρο, ώριμο σάκε σε θερμοκρασία δωματίου σε συνδυασμό με τυρί. Το χειμώνα, ζεστό και ώριμο για να ζεστάνει το σώμα. την άνοιξη, δροσιστικό σάκε για να συνοδεύσετε ελαφρύ φαγητό. Ένα μόνο σάκε μπορεί να συνδέσει τις γευστικές εμπειρίες των τεσσάρων εποχών. Είτε είναι αρχάριος είτε έμπειρος λάτρης, όλοι μπορούν να βρουν το φλιτζάνι που ταιριάζει στη διάθεση και την κατάστασή τους στον κόσμο των γεύσεων του sake.